Μέτρηση του σταθμού αποθήκευσης και αεριοποίησης ΥΦΑ
Υπάρχουν συνήθως δύο μέθοδοι ενίσχυσης που χρησιμοποιούνται συνήθως σε σταθμούς αποθήκευσης και αεριοποίησης μικρού και μεσαίου μεγέθους. Το ένα είναι ένας αναζωογονητικός εξατμιστής σε συνδυασμό με έναν αυτοχρηματοδοτούμενο ρυθμιστή αναμνηστικών. ο...
Η τεχνολογία μη καταστροφικών δοκιμών μικροκυμάτων ξεκίνησε στη δεκαετία του 1960. Η τεχνολογία μη καταστροφικών δοκιμών μικροκυμάτων είναι η ακτινοβολία των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων μιας συγκεκριμένης συχνότητας στο GHZMHZ3300 ~ 330 στο αντικείμενο που πρόκειται να δοκιμαστεί. Οι δεξαμενές φυσικού αερίου αναλύουν τις μεταβολές στο πλάτος και τη φάση των ανακλώμενων κυμάτων και των μεταδιδόμενων κυμάτων, τις μεταβολές στον τρόπο κύματος και την ανάλυση των διασκορπισμένων κυμάτων για την κατανόηση των ελαττωμάτων όπως οι ρωγμές, οι ρωγμές, οι πόροι, η απομάκρυνση των στρωματοποιημένων μέσων, η θέση και το μέγεθος των εγκλεισμάτων και η ανισότητα της εσωτερικής πυκνότητας των σύνθετων υλικών. Η τεχνολογία μη καταστροφικών δοκιμών μικροκυμάτων μπορεί να χωριστεί σε τρεις κατηγορίες σύμφωνα με την αρχή της ανίχνευσης: μέθοδος κύματος ανάκλασης, μέθοδος κύματος μετάδοσης και μέθοδος διάσπαρτου κύματος.
Λόγω των χαρακτηριστικών των ίδιων των μικροκυμάτων, όπως το μικρό μήκος κύματος, η υψηλή συχνότητα και η ισχυρή ικανότητα διείσδυσης των διηλεκτρικών υλικών, οι μη καταστρεπτικές δοκιμές μικροκυμάτων μπορούν να εκτελέσουν μη καταστροφική σάρωση των δεξαμενών LNG και να παρέχουν δεδομένα για την ποσοτικοποίηση της περιοχής ελαττώματος. Συγκεκριμένα, χωρίς ειδική ανάλυση και επεξεργασία, μπορεί να ληφθεί μια τρισδιάστατη εικόνα σε πραγματικό χρόνο της περιοχής ελαττωμάτων. Τα πλεονεκτήματά του περιλαμβάνουν επίσης απλά όργανα, απλή λειτουργία, εύκολη μεταφορά, χαμηλό κόστος και μικροκύματα δεν απαιτούν παράγοντες σύζευξης, οι οποίοι αποφεύγουν τη μόλυνση των παραγόντων σύζευξης στα υλικά. Ο περιορισμός του είναι ότι τα μικροκύματα δεν μπορούν να διεισδύσουν στα μέταλλα και τα σύνθετα υλικά με καλή ηλεκτρική αγωγιμότητα, έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την ανίχνευση ελαττωμάτων ρωγμών και τραχύτητας στη μεταλλική επιφάνεια των δεξαμενών αποθήκευσης, αλλά δεν μπορούν να ανιχνεύσουν εσωτερικά ελαττώματα τέτοιων σύνθετων δομών.
