چینی (سنتی)
مخازن اکسیژن مایع چه در حین حمل و نقل، چه در حین کار و چه در ذخیره سازی، باید به صورت عمودی و به طور موثر ایزوله نگه داشته شوند.
اصل کار مخازن اکسیژن مایع یک فرآیند پیچیده و ظریف است که شامل مراحل متعددی است. اول اینکه اکسیژن در دما و فشار معمولی گازی است. از طریق فرآیند فشرده سازی و خنک سازی، اکسیژن به اکسیژن مایع (LOX) تبدیل می شود. این فرآیند معمولاً در یک دستگاه مایع سازی اختصاصی تکمیل می شود و برای تبدیل اکسیژن به مایع دما تا حدود 183- درجه سانتیگراد کاهش می یابد.
هنگام ذخیره سازی اکسیژن مایع باید به دما و فشار آن توجه ویژه ای شود. مخازن اکسیژن مایع معمولاً از مواد عایق ساخته می شوند تا از دمای پایین محیط اطمینان حاصل کنند و تبخیر و افزایش فشار اکسیژن مایع را کاهش دهند. این مخازن نه تنها باید به گونه ای طراحی شوند که در برابر دماهای پایین مقاومت کنند، بلکه باید دارای خواص آب بندی خوبی برای جلوگیری از نشت اکسیژن باشند.
مخازن اکسیژن مایع با خنک کردن آن در زیر نقطه مایع شدن آن (حدود 183- درجه سانتیگراد) اکسیژن را به مایع تبدیل می کند. یک لایه عایق خلاء در داخل مخزن برای کاهش اتلاف تبخیر اکسیژن مایع در نظر گرفته شده است. اکسیژن مایع برای استفاده در صورت نیاز از طریق یک تبخیر کننده به اکسیژن گازی تبدیل می شود.
از آنجایی که اکسیژن مایع به شدت اکسید کننده است، هرگونه خطر تماس با آتش یا مواد قابل اشتعال بسیار زیاد است، بنابراین مخزن مجهز به انواع وسایل ایمنی از جمله دریچه های فشار، سیستم های نظارت بر دما و غیره است تا از عملکرد ایمن در شرایط کاری مختلف اطمینان حاصل کند. این اقدامات ایمنی به ویژه در کاربردها در زمینه های هوافضا، پزشکی، صنعتی و سایر زمینه ها برای جلوگیری از حوادث مهم است.
