Часбриётҳо барои объектҳои анбори оксген
Зарфҳои оксигенҳои моеъ дар соҳаҳои гуногуни довталабӣ ба монанди тиббӣ, саноат ва манзарак мавҷуданд.
Само
1. Пеш аз истифодаи зарфҳои анбори оксгени оксген, миқдори ками нитроген бояд дар хунукӣ гузошта шавад. Вақте ки ҳарорат дар зарф ба ҳарорати нитроген мерасад, зарфи нитрогени моеъро бо нитроген моеъ пур кунед. Диққатро ба коркарди зарфи нитрогени моеъ бо эҳтиёт нигоҳ доред, то бархӯрдро пешгирӣ кунед ва фишурда шаванд ва ҳангоми кашидани он дар замин он онро бардоред. Вақте ки дар истифода набаред, танкҳои нитроген моеъ бояд дар як ҳуҷраи хушк, инчунин вентилятсия барои пешгирии намӣ нигоҳ дошта шаванд.
2 бошад. Плипи гардан ва чуқури хурди гарданро ба васлаки гардан тафтиш кунед, яхро дар плипҳои саривақтӣ тоза накунед ва ба сими гардан) ба гардан зиёд кунед ва иҷрои захираҳои нитрогенҳои моеъро таъмин накунед. Вақте ки маълум мешавад, ки истеъмоли нитрогени моеъ хеле зуд аст ё қатраҳои об ва обанборҳо дар наздикии зарфи нитрогении моеъ мавҷуданд, ин маънои онро дорад, ки функсияи изолятсия дар танк аз тавозун ва нитрогенҳои моеъ мавҷуд аст. Зарфҳои анбор бояд хуб қайд карда шаванд ва зарфҳои нигоҳдорӣ бояд бардошта, устуворона, дақиқ ва зуд ҷойгир шаванд.
3. Бо мақсади пешгирии эрозияи девори об, шиками ботинии обанбор бояд дар як сол як маротиба тоза карда шавад. Илова бар ин, таваҷҷӯҳ бояд барои кам кардани ҳамлу нақли таҷҳизоти нитрогенҳои моеъ ва кам кардани шумораи замонҳои танкҳои нитрогенҳои моеъ пардохт карда шавад. Агар ба интиқол ниёз дошта бошад, он бояд ба интиқол бо ресмонҳо барои нигоҳ доштани зарфи нитроген моеъи амудӣ муқаррар карда шавад. Пешгирии давидан, боздошт, боздоред ва хобида, кӯшиш кунед, ки аз ларзишҳои сахт канорагирӣ кунед.
